Beckett, Krapp’s Last Tape (snelrecensie)

Ik bezocht vanmiddag een uitvoering van Beckett's Krapp's Last Tape. Het stuk begon niet op tijd en het oudere echtpaar naast me - type: meegebrachte metalen drinkbus om medetoeschouwers optimaal te storen - waren daar knap ontstemd over. De heer stond op om te vragen wat er scheelde. Bij een Beckett-toneelstuk niet kunnen wachten tot het begint (het plot! de actie!), dat is geestig; jammer dat het niet Wachten op Godot was. Na een minuut of vijftien begon het alsnog met een minuut of vijftien keiharde regen- en onweersgeluiden. Krapp trad gekunsteld rond en at een banaan. En nog een. Enkele toeschouwers verlieten reeds de zaal: ja, het geluid was te hard - of hadden ze een gezellige comedy verwacht? Het filmcliché dat slecht weer een slecht voorteken is, had hier betrekking op het gemoed van alcoholist Krapp. Wanhopig, cynisch, huilend luistert hij naar flarden bandopnamen van eerdere verjaardagen. Het kwam echter niet bij me aan. En gezien het slappe applaus was ik niet de enige. Zelfs de in Nederland verplichte staande ovatie was aarzelend: men leek vooral op te staan om snel een prosecco'tje in de zon te gaan drinken. Waarom kwam het niet aan? De uitvoering was gekunsteld, de oren piepten

Recent

Een kritische blik op Heidegger, Was ist Metaphysik?

De onthulling van Heideggers antisemitische uitspraken is weliswaar geen weerlegging van zijn gehele denken, maar wel van zijn filosofische methode. Als je, levend in een dictatuur waarvan je weet dat ze joden uit de maatschappij weert, gewelddadig belaagt en wegvoert, zonder enige spoor van twijfel of zelfkritiek antisemitische beweringen verweeft in je filosofische denken, dan is je benadering van filosofie fundamenteel gebrekkig. Dit treft

Het seksisme van de nieuwe ‘Denkeres’ des Vaderlands

De nieuwe Denker des Vaderlands Marli Huijer presenteert zich als 'Denkeres' des Vaderlands. Zij beweert dat er wat betreft filosofisch nadenken er een verschil is tussen mannen en vrouwen. Zij zegt hierover:
"Vrouwelijke filosofen brengen andere thema's in, met eigen accenten. Zo had Hannah Arendt het over 'nataliteit', geboortelijkheid, terwijl filosofen van Plato tot Heidegger de sterfelijkheid centraal stelden."

Houellebecq, Soumission

(Let op: spoilers) De hoofdpersoon in de boeken van Michel Houellebecq is meestal een vreugdeloze, trieste, gedeprimeerde, libidineus gefrustreerde, eenzame en ideologisch indifferente cultuurpessimist. De verbinding van het eigen ongeluk met een pessimistische cultuurkritiek heeft vaak een zeer geestig effect. Alsof iedereen onvermijdelijk net zo slecht gestemd is als de ik-persoon.

Oplossingen

Nadat Houellebecq in zijn eerste boek Extension du domaine de la

Het ware klaverjassen

Van onze verslaggever kans- en kaartspelen - De afgelopen maanden zijn de aanhangers van het Haastrechts/Rotterdams-Hoge-Roem-klaverjassen (HRHR) aan een gestage opmars bezig. Het HRHR, dat zichzelf sinds kort Haastrechts/Rotterdams (HR) noemt, claimt het enige ware klaverjassen te zijn en trekt ten strijde tegen de spelers van de overige varianten. De 'kaartkaffers' krijgen te maken met verstoorde wedstrijden, verscheurde kaarten, ongure youtube-videos en hatelijke tweets. HRHR claimt

Populair

De mens en het economisch totaalbeheer van de aarde

Men houdt hem voor een wagneriaans romanticus, zei Pierre Boulez over Mahler, maar ik hoor bij hem het begin van de hedendaagse klassiek muziek. Van Nietzsche zou hetzelfde gezegd kunnen worden. Een treffend voorbeeld van Nietzsches actualiteit is de beroemde nagelaten notitie 'Die Nothwendigkeit zu erweisen' (KSA 12:10[17], zijn spelling is minder hedendaags). Nietzsche bezint zich op

Een fenomenologie van de hedendaagse klassieke muziek

De hedendaagse klassieke muziek - zoals het onhandig heet - heeft de melodie losgelaten. Met de 'emancipatie van de dissonant' (Schönberg) is ook de luisterervaring veranderd. In het verleden ontstond er nogal eens tumult bij de première van een ongehoord stuk. Le Sacre du Printemps is het bekendste geval. Tegenwoordig hoeft men geen gendarmes op te trommelen om het publiek

Het echte leven

Het thema van de Maand van de Filosofie is dit jaar 'het echte leven'. De nadruk ligt bij de meesten op echt. Zo is het essay getiteld Echte vrienden. In het dagelijks leven horen we: 'Voetbal is voor gecoiffeerde vedetten met gevijlde nagels. Nee, wielrennen is het echte leven', 'Deze roman toont het echte leven', 'Zij kennen elkaar niet alleen

Waarheid als zelfmededeling

God is zintuiglijk niet vast te stellen

Het is tegenwoordig algemeen bekend: God bestaat niet. God kunnen we immers niet horen, niet zien, niet ruiken, niet proeven en niet aanraken. ‘God’ is kortom niet zintuiglijk vast te stellen.

God is intellectueel niet vast te stellen

In sleutelparagraaf 20 van zijn boek Gelatenheid bespreekt Gerard Visser Eckharts preek Quasi stella matutina.